Jan Matejko

Data urodzin Matejki nie jest precyzyjnie znana. Najprawdopodobniej miały one miejsce 24 czerwca 1838 roku. Matejko był dziewiatym dzieckiem w rodzinie prywatnego nauczyciela. Sam miał jednak problemy z nauka. Nadzwyczajny talent malarski, który ujawnił się już w młodym wieku, ułatwiał mu przeslizgiwanie się z klasy do klasy, ostatecznie został jednak wydalony z krakowskiego gimnazjum im. sw. Anny. W wieku 14 lat ponownie rozpoczał naukę, tym razem w bardziej odpowiadajacej mu Szkole Sztuk Pięknych, u boku mistrzów Łuszczkiewicza i Stattlera, autora słynnego obrazu �Machabeusze�. Ojciec próbował go jednak nakłonić do zmiany zainteresowań. Dostrzegał w nim spore zdolnosci muzyczne, a zawód pianisty wydawał mu się pewniejsza inwestycja w przyszłosć, niż malarstwo. W ramach stypendium rzadowego wybrał się na dalsze studia do Monachium. Wrócił stamtad po roku, chory na tyfus, by stawić się przed komisja wojskowa. Następnie udał się na naukę do Wiednia. Tam popadł w konflikt ze swoim profesorem, Rubenem. Poszło o obraz �Jan Kazimierz na Bielanach�, na którym król Polski spoglada z murów klasztoru Kamedułów na płonacy Kraków. Profesor zwrócił młodemu Matejce uwagę, aby przedstawił go w pozycji klęczacej, która byłaby wg niego bardziej odpowiednia do powagi chwili. Matejko uniósł się narodowa duma, odparł po polsku, że król Polski nie klęka przed nikim, po czym wyszedł, by nigdy już nie wrócić na uczelnię.